Είμαστε τελικά κλάδος ανάδελφος; Φεβρουάριος 19, 2008
Η παρουσίαση του Ημερολογίου που ήταν προγραμματισμένη να ξεκινήσει στις 6:30, άρχισε τελικά στις 7. Η εκδήλωση είχε οργανωθεί απο τον Περιφερειακό Τμήμα Βορείου Ελλάδος των Ελληνων Βιβλιοθηκονόμων και Επιστημόνων Πληροφόρησης. Τιμώμενο πρόσωπο ο Γιώργος Κακούρης.
Το κοινό αριθμούσε περί τα 40 άτομα σε μία αίθουσα που χωράει τουλάχιστον 150, ίσως παραπάνω. Που ήταν οι υπόλοιποι βιβλιοθηκονόμοι της Θεσσαλονίκης; Να καταλάβω ότι υπήρχαν κάποιοι που πραγματικά πνίγονταν. Οι υπόλοιποι; Είχε τόσο κρύο; Ή μήπως σκέφτηκαν ότι “εγώ δεν συμφωνώ με τις κινήσεις της ένωσης, δεν μου αρέσει ο τάδε, ο δείνα μου έκανε στο παρελθόν αυτό” και αποφάσισαν να λάμψουν δια της απουσίας τους;
Το ξέρουμε όλοι ότι η ΕΕΒΕΠ έχει προβλήματα στην οργάνωση, στην επικοινωνία μεταξύ των μέλων.. Ενημερώθηκα χθες οτι στην Αθήνα προσπαθούν να κάνουν μια εκκαθάριση του αρχείου των μελών και γίνετε ενα μπάχαλο. Στο παρελθόν έχουν διαδραματιστεί στιγμές απείρου κάλους…αυτό τι σημαίνει; Πως την απαξιώνουμε τελείως όταν διοργανώνει μια εκδήλωση για έναν άνθρωπο που πρόσφερε τόσα πολλά;
Στην χθεσινή εκδήλωση υπήρξαν και άτομα τα οποία δεν είναι εγγεγραμμένα. Παρεβρέθηκαν όμως γιατί μιλούσε ο Γιώργος Κακούρης. Γιατί ήθελαν να τιμήσουν αυτόν τον άνθρωπο που στην ενεργό δράση του υπήρξε κεφάλαιο σημαντικό στην ιστορία των Ελληνικών Βιβλιοθηκών και της βιβλιοθηκονομικής εκπαίδευσης.
Υπάρχουν και άλλα πράγματα τα οποία θα μπορούσα να γράψω. Θα πω όμως το εξής: όταν οι ίδιοι οι καθηγητές (παρέστησαν στην εκδήλωση πολύ λίγοι) δεν δίνουν το παράδειγμα στους φοιτητές τους, όχι μόνο με το να τους μιλάνε σε θεωριτικό επίπεδο για τα προβλήματα του κλάδου αλλά και να το αποδεικνύουν και στην πράξη, πως περιμένουν/ περιμένουμε η νέα γενιά των βιβλιοθηκονόμων να εμπλακεί στα βιβλιοθηκονομικά κοινά;
Συμφωνώ με την οπτική σου και την κριτική που ασκείς στη συνήθειά μας να καταδικάζουμε κινήσεις ορμώμενοι από άλλες σκέψεις. Όμως η εξαιρετικά μεγάλη απαξίωση στην ΕΕΒΕΠ και η μη συμμετοχή στα βιβλιοθηκονομικά κοινά νομίζω ότι έχει σοβαρότερες και βαθύτερες αιτίες από αυτές που αναφέρεις.
Η έκδοση του Ημερολογίου είναι μια ενδιαφέρουσα επικοινωνιακή και εξωστρεφής κίνηση που πέτυχε με τη δημοσιοποίησή της σε λίγες εφημερίδες να προκαλέσει ένα ενδιαφέρον στο θέμα των βιβλιοθηκών. Ως τέτοια σαφώς την επιβραβεύουμε. Αλλά ως εκεί. Οι όποιες ενέργειες των Δ.Σ. του “επιστημονικού” μας σωματείου χρόνια τώρα μόνο εξωστρεφείς, σαφείς και επίμονες δεν είναι. Συνηθίσαμε να βλέπουμε κινήσεις που μόνο στα επιφαινόμενα στέκονται και δεν αντιμετωπίζουν με ρεαλισμό και ευαισθησία την πραγματικότητα που βιώνουμε. Με λίγα λόγια είναι πολλά τα ράμματα για τη γούνα της ΕΕΒΕΠ για να σταθούμε ενεργοί και αλληλέγγυοι στα πεπραγμένα της και να μην θεωρήσουμε τις ενέργειές της ως με άλλα κίνητρα ορμώμενες από αυτά που φαίνονται.
Γιώργο, συμφωνώ και είμαι μαζί σου σε όλα. Και αν δεν επεκτάθηκα είναι γιατί θυμώνω. Κάποτε είχα μπεί στη διαδικασία, πριν απο κάποια χρόνια, και υπήρξα μέλος στο ΠΕΤ Β. Ελλάδος.
Υπήρχε μόνο ασυνεννοησία και τίποτε άλλο. Φαγωμάρα και απο εκεί που περιμένες απο εναν κλάδο με επιστημόνες να φέρονται όπως αρμόζει σε σοβαρούς επαγγελματίες αντίκρυζες μικροπολιτικές και συμφέροντα. Ασυντόνιστες κινήσεις, καμία ξακάθαρη ‘γραμμή’ στην οποία θα κινούμαστε. Γενικά ο καθένας έκανε ότι ήθελε, όπως το ήθελε… Αν θυμάσαι στο πρόσφατο παρελθόν κόντεψε να πέσει και ξύλο.
Υπήρξε μια εποχή όσο ήμουν φοιτήτρια, (πριν απο 7 έτη περίπου) που ψάχναμε να επικοινωνήσουμε με την Ένωση και δεν βρίσκαμε άκρη. Τώρα αυτός που ψάχνει κάτι βρίσκει. Το θέμα είναι, τί βρίσκει; ποιον βρίσκει; και πως μπορεί αυτός/ή να βοηθήσει.
Τι προτάσεις έχουμε να κάνουμε λοιπόν;
Η ΕΕΒΕΠ είναι ο μόνος επιστημονικός φορέας που μας εκπροσωπεί και θεωρώ ότι οφείλουμε να τον στηρίζουμε. Π.χ. όταν γίνονται εκλογές.
Πηγαίνει κανείς να ψηφίσει; Βάζει κάποιος υποψηφιότητα; Πόσο εύκολα κρίνουμε λοιπόν μια Ένωση όταν δεν ασκούμε το βασικό μας δικαίωμα όταν δεν συμμετέχουμε;
Τείνω να θεωρήσω την απαξίωση καλύτερη από τη συμμετοχή στη συγκεκριμμένη περίπτωση. Η μη συμμετοχή σε συλλογικότητες, ευρέως διαδεδομένη στις μέρες μας, με βρίσκει ενεργά αντίθετο.
Σημείο οριστικό για την αποστροφή μου στην ΕΕΒΕΠ ήταν η αλλοίωση απόφασης της Γενικής Συνέλευσης πριν από λίγα χρόνια για τη δημιουργία Επιμελητηρίου ή επιστημονικού και συνδικαλιστικού οργάνου. Το τότε Δ.Σ. με επιχειρήματα του τύπου “το υπουργείο δεν θα μας υποστήριζε στη δημιουργία συνδικαλιστικού οργάνου” (γιατί να το έκανε εξάλλου
και “δεν είμαστε πολλοί” πρότεινε επουσιώδεις αλλαγές στο καταστατικό και έκοψε κάθε διάθεση για συμμετοχή, μια περίοδο που λόγω του θέματος των σχολικών βιβλιοθηκών η συμμετοχή στην Ένωση ήταν εντυπωσιακή.
Και εγώ θυμώνω και σταματώ εδώ, αν και πολλά θα έλεγα για το θέμα. Όμως η κριτική δεν σημαίνει αποστασιωποίηση. Εδώ είμαστε.
informationavenger,
ανέβασα αυτό το σχόλιο στο blog μου για το παιχνίδι, δες το και συγγνώμη που σας μπέρδεψα
“Ω, σίγουρα φταίω εγώ. Για να συνεχιστεί το παιχνίδι πρέπει όσοι έχουν blog να αναρτήσουν τις φράσεις στο blog τους και να καλέσουν άλλους 5 blogger να συνεχίσουν. Θα σας στείλω και mail για να το δείτε σίγουρα.
Συγγνώμη, νόμισα ότι τις γράψατε εδώ αλλά τις ανεβάσατε και στα blog σας.
Δικό μου λάθος, έπρεπε να απομονώσω την τελευταία φράση του ποστ με την οποία ήθελα να δώσω τη δυνατότητα να παίξουν και όσοι δεν έχουν δικό τους blog, όπως η Κατερίνα που έγραψε”
πολλά φιλιά!
αναστασία
Ενημερωτικά και στην Αθήνα η παρουσίαση που έγινε στο βιβλιοπωλείο του Ιανού και εδότη του Ημερολογίου δεν είχε κόσμο. Τον ίδιο πάνω κάτω με τα μέλη του ΔΣ. Κατάλαβα πολλά όμως, όχι τόσο από όσα ειπώθηκαν αλλά από το ύφος των ανθρώπων.
Μπορούμε καλύτερα -χωρίς αμφιβολία- σε όλους τους τομείς…