Τι μπορείς να αγοράσεις με £38; Ιανουάριος 24, 2008
Αυτό το διάστημα διαβάζω για τις έρευνες στις κοινωνικές επιστήμες. Πως γίνονται; Σε τί είδη χωρίζονται κλπ. Είναι πολύ ενδιαφέροντα αλλά και λίγο δύσκολα γιατί ότι έχει σχέση με αριθμούς και με λογικούς συνειρμούς με ψιλοτρομάζει αλλά τον “αγώνα” μου θα τον συνεχίσω απτόητη.
Διαβάζοντας το χθεσινό newletter του LISnews βρήκα μέρος των αποτελεσμάτων μιας έρευνας την οποία μπορείς να αγοράσεις με 38 λίρες Αγγλίας.
Η έρευνα αφορά στη λειτουργία των καφετεριών σε βιβλιοθήκες και συγκεκριμένα στα έσοδα που έχουν απο την πώληση διαφόρων ειδών προς πόσιν και βρώσιν…Να φανταστείτε ότι το 1,42% των εσόδων μιας τυπικής δημόσιας βιβλιοθήκης προέρχεται απο την πώληση φρούτων
Ένα μικρό κομμάτι της έρευνας αυτής θα βρείτε στο site Annals of Improbable Research. Άλλες πληροφορίες σε ένα άρθρο της Guardian εδώ αλλά και μια παλιότερη ανάρτησή μου για μια βιβλιοθήκη που έχει καφετέρια εδώ…
Κάτι άλλο πολύ ενδιαφέρον είναι αυτό το site (κλικ εδώ) απο το Librarysupportstaff που έχει μια σειρά απο άρθρα για το αν πρέπει ή δεν πρέπει οι βιβλιοθήκες να έχουν καφετέριες..
Η δημιουργία cafes στις βιβλιοθήκες δείχνει την προσπάθεια προσαρμογής τους στις νέες απαιτήσεις των χρηστών ή πελατών τους αλλά και της σημερινής εποχής. Η αλλαγή αυτή φαντάζει δύσκολη, ενδεχομένως προκαλεί διχασμό στην βιβλιοθηκονομική κοινότητα και χρειάζεται γενναιότητα απόφασης απο τις εκάστοτε διοικήσεις. Για το αν είναι αποτελεσματική αυτή η συνύπαρξη μάλλον θα πρέπει να περιμένουμε ή να αγοράσουμε προς £38 ενα αντίτυπο της έρευνας…
Καμιά φορά
ζηλεύω την ενασχόληση μιας κοινότητας επαγγελματικής με ζητήματα που είναι ιδεολογικής, δεοντολογικής ή ηθικής φύσης. Για τον δυστυχώς απλούστατο λόγο ότι φαντάζουν τόσο εξεζητημένα σ’εμάς, που για τα στοιχειώδη και ουσιώδη ούτε συζητάμε, ούτε αποφασίζουμε τις περισσότερες φορές.
Κάποιοι θα σκεφτούν όλα τα είχαμε στις ελληνικές βιβλιοθήκες οι καφετέριες μας μάραναν..Οκ δεκτόν αλλά να όμως που και εγώ ζηλεύω για αυτό τα γράφω για να μου φεύγει και ο καημός αλλά και για να μπαίνουν ωραίες ιδέες στο μυαλουδάκι μας…Για την λύση των πρακτικών ζητημάτων μια είναι η μαγική λέξη Συνεργασία…άγνωστη η έννοια της επι της ουσίας, όχι μόνο στον χώρο των βιβλιοθηκών αλλά και σε άλλους τομείς. Δείγμα ελληνικής παθογένειας θα το καθιστούσα ίσως λόγω εγωϊσμού και άλλων χαρακτηριστικών μας…
Μη ξεχνάτε ότι ένα από τα βασικότερα πλεονεκτήματα των μεγάλων βιβλιοπωλείων είναι ότι λειτουργούν καφέ στο χώρο τους, κάτι που φανερώνει ότι ο χώρος του βιβλιοπωλείου λειτουργεί ως χώρος συνάντησης και επικοινωνίας.
Συνεπώς η δημιουργία τέτοιου είδους υπηρεσιών στις βιβλιοθήκες μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει για αυτές.
Λίγη διάθεση να υπάρχει και όλα μπορούν να γίνουν!